www.ortaoba.com

Köyde 1975’e kadar kuru tarım yapılmaktaydı. Bu yıla kadar üretilen başlıca tarım ürünleri arasında; buğday,arpa,çavdar,yulaf,nohut ve burçak gibi ürünleri sayabiliriz.1975’ten sonra sulu tarıma geçilmiştir. Sulu tarımla birlikte yetiştirilen ürünlerde çeşitlilik artmış ve yukarıda sayılanlardan başka fasulye,şekerpancarı ve ayçiçeği gibi ürünler de ekilmeye başlanmıştır. Köylülerden bir kişi son birkaç yıldır domates yetiştiriciliğine başlamıştır. Köyün güneyine kurulan bahçede ise elma,armut, vişne,kiraz,kayısı,şeftali,iğde gibi meyve ağaçlarının yanı sıra kavak,akasya,söğüt ağaçları yetiştirilmektedir. Köylüler yetiştirdikleri tarım ürünlerini Karaman, Mandason ve Arıkören köyündeki Toprak Mahsulleri Ofisine; Karaman, Çumra ve Konya’daki esnaflara pazarlamaktadırlar.Son 10 yılda yetiştirilen tarım ürünlerindeki dalgalanma görülmektedir.

EKONOMİK DURUM

Köyün geçim kaynağı ziraat,hayvancılık,bahçecilik,bağcılık ve küçük çaplı da olsa el sanatlarıdır. ziraat: Köyün en önemli geçim kaynağı tarımdır. Daha önceden ilkel metotlarla yürütülen bu işlev 1980'li yıllarla birlikte köye traktörün girmesiyle yerini modern metotlara bırakmıştır. Şu anda 200 hanelik köyde 99 adet traktör , 119 adet de römork vardır. 3 kişide ikişer adet traktör vardır. Bu da 200 kişiden 96'sında (% 48) traktörün olması anlamına gelmektedir. Diğer ekipmanların tam olmamasına rağmen birbirlerinden faydalanmaktadırlar.1975'ten sonra sulu tarıma geçilmiş, bundan sonra tahıl tarımının yanında şeker pancarı, fasulye ve ayçiçeği gibi tarım ürünleri de yetiştirilmeye başlanmış, aynı zamanda önceden üretilen tahılda verim artırılmıştır. Köyün toprağı genel olarak kili-kumlu ve kalkerlidir. Köyün güneybatı ve batısında yer yer çakıl da toprağa karışmış ve çakıllı topraklar bölgeye hakim olmuştur.

Tarımda sulamanın yanında, gübre, ilaçlama, tohum islahı yapılmaktadır. Şeker pancarı, fasulye, gibi ürünlerin çapasına azami gayret gösterilmektedir.Nadas usulü yavaş yavaş terk edilmektedir.köyün1/3 topraksız, 2/3'ü topraklıdır. Komisyon, kadastro geçmiş.

HAYVANCILIK:

Köyün tarımdan sonra en büyük geçim kaynağı hayvancılıktır. Daha çok küçük baş hayvanlardan koyun ve keçi ağırlıktadır. Şu anda 4000'den fazla koyun ile 1000 dolaylarında keçi vardır. Büyük baş hayvan olarak eskiden. Anadolu sığırı görülürken son yıllarda mandafon, hoşteyin gibi cinslere yönelinmiştir. 2000 yılı itibariyle devlet destekli sığır yetiştiriciliği çalışmaları başlatılmıştır. Bu alanda biyogaz enerjisi de köyde düşünülen yenilikler arasındadır ve bu alanda araştırmaları vardır. Kümes hayvancılığı klasik olarak yapılmaktadır. Yalnızca bir köylü modern çiftlikte son 1-2 yıldır kümes hayvancılığı ile uğraşmaktadır. Arıcılıkta 1990'lı yılların başında yoğun bir uğraş görülmüş, bu bağlamda 1993'te bir kurs da açılmış ancak son 2-3 yıldır bu ilgi giderek azalmıştır. Hayvanların sağlığına son derece dikkat edilmektedir. Aşı dönemlerinde veterinerler köye gelerek "brosülle, çiçek, şap...vb." hastalıklara karşı aşı yapmaktadırlar. Yılda 5-6 kez köye veteriner gelmektedir. Bunun dışında beklenmedik bir hastalıkta veteriner getirtilmektedir.

BAHÇELİK VE BAĞCILIK:

Bahçecilik 1975'ten sonra sulu tarımla birlikte başlanmış ve bugün 2000 dekara yakın bir alanda elma, armut, kayısı, şeftali, vişne meyve ağaçlarının yanında söğüt,iğde, kavak, akasya, ağaçları da yetiştirilmekte bahçelerin içinde fasulye, yonca çeşitli sebzeler yetiştirilmektedir.

KOOPERATİFÇİLİK VE ETKİLERİ:

Daha köye elektrik gelmeden kooperatifle ilgili çalışmalar, 1971 yılında başlamış ve 7 kişilik kurucu kadrosu zamanla çoğalmıştır. 1977'de köye elektrik gelince aynı yıl köye 13 kooperatif kuyusu vurulmuştur. 1978'de Devlet Su İşleri'nin verdiği dizel motorlarla faaliyete geçilmiştir. 1982'de beton kanallar yapıldı. 1984-1985 yılında ilave olarak 12 kuyu daha vuruldu. 1986-1987'de ikinci kez beton kanallar yapıldı. Sulama kanallarının uzunluğu 70 km kadar vardır. Kuyuların derinliği 90-120 metre arsında değişmekte 20-30 metre derinlikte pompalar yer almaktadır.1480 hektar sulama sahası olan 25 adet kuyunun saniyedeki toplam debisi 1440 Lt/sn' dir.Bunlardan23 tanesinin saniyedeki debisi 60Lt/sn, bir tanesinin 40 Lt/sn ,bir tanesinin de 20 Lt/sn dir.

Kuyulardan 3 tanesi köyün güneyinde, diğerleri batısındadır. Köyün batısı ve güneyi sulu arazi olmasına karşın doğusu kıraçtır. Ancak bu kıraç saha içinde 1998 D.S.İ. ye 3. bir sulama sahası olmak üzere başvurulmuş 4 adet daha kuyu vurulmuş,ancak faaliyete henüz geçilmemiştir. 2000-2001 yıllarında faaliyete geçmesi beklenilmektedir. Yine köyün doğusundaki kıraç sahada 4, bir sulama sahası için Karaman Köy hizmetlerine başvuruda bulunulmuştur. Ayrıca iki kişi de kendi imkanlarıyla kuyu vurdurmuştur.Kooperatif binası 1996’da kooperatif toplantı salonu yapıldı. Gerekli araç gereçleri alındı.1998’de kooperatife kamyonet alındı. Kooperatif iki defa Meram Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin göndermiş olduğu faturayı öder. Bu kaynağı köylülerden sulama karşılığı olarak alır. Kooperatif bünyesinde bir başkan, bir yardımcı, bir sayman, iki üye olmak üzere 5 kişi yönetim kurulunda yer almaktadır. ayrıca sigortalı ancak kadrosuz iki işçi( kuyucu) çalışmaktadır. Bunların aylığı yine kooperatif tarafından ödenmektedir. Kooperatifin etkilerine gelince : Sulu tarımla birlikte halkın ekonomik durumu yükselmiş,alım gücü artmıştır. Köyün güneyinde oluşturulan bahçe sayesinde köy lodos rüzgarının olumsuz etkisinden kurtulmuştur. İnsanlar arasında dayanışma, birlik, beraberlik ve sorumluluk üstlenme duyguları gelişmiştir. Toprağın nadasa bırakılması büyük ölçüde önlenmiş olup hem toprak sürekli işlenmiş hem de ekonomik katkı sağlamıştır.

AVRUPA’YA İŞÇİ GÖNDERME

1966-1967 yıllarında köyden Avrupa’ya gitmeler başlamıştır. Giderek bu göçler çoğalmıştır. Hemen her sülaleden birileri bu göçe katılmıştır. En çok gidilen ülkeler arasında başta Almanya ve Fransa olmak üzere Hollanda , Belçika ve Avusturya gibi ülkeler yer almaktadır. sayıları kesin olmamakla birlikte 100’den fazla aile yurt dışındadır. Sadece köyde evi olanlara baktığımızda Fransa’dan 8, Almanya’dan 7 , Hollanda’dan 13, Belçika’dan 2 ailenin bulunduğunu görmekteyiz.Avrupa’ya giden bu aileler gerek ekonomik yönden , gerekse kültürel yönden kendilerini geliştirmişler ve köyün 1970’den sonraki gelişmesinde büyük katkıları olmuştur.

EL SANATLARI

Ekonomik anlamda üstün bir gelir getirecek konumda olmamasına karşın kendi ihtiyaçlarını karşılayacak ölçüde bazı el sanatları ürünlerini görmek mümkündür. Kilim, çul, çuval, halı dokuması; kızların dikiş nakışı ( çeyizi) bunlar arasında sayabiliriz. Ayrıca köyde bir de kaynakçı vardır. Kırılan tarım araç- gereçlerini tamir etmenin yanı sıra ufak tefek demir kapı ve pencere yapmaktadır.